Advent

De eerste zondag van Advent valt dit jaar op 29 november. En in veel kerkelijke gemeenten, waaronder ook de PG Dinxperlo, wordt op deze zondag, volgens traditie, de eerste Adventskaars ontstoken. De komende drie zondagen zal er elke keer een nieuwe kaars bij aangestoken worden, tot er uiteindelijk op de laatste Adventszondag, 20 december, vier kaarsen branden.

De Adventsperiode is de periode voorafgaande aan Kerst. Advent komt van het Latijnse woord ‘adventus’, wat ‘komst’ of ‘eraan komen’ betekent.
We staan in deze periode stil bij het feit dat Jezus als baby naar de wereld kwam. Hoe bijzonder en wonderlijk zijn komst naar de aarde ook was, de adventsperiode is niet alleen bedoeld om terug te kijken naar datgene wat geweest is, maar ook om vol verlangen vooruit te kijken naar dat wat nog gaat komen, Gods’ Vrederijk.
In mijn kindertijd was de Adventsperiode ook de tijd van de papieren Adventskalender die ik kreeg en waaruit ik dan iedere dag een lekker chocolaatje mocht halen. ‘s Ochtends kon ik bijna niet wachten om weer een vakje open te maken, vol verwachting wat voor vormpje het chocolaatje zou hebben. Alhoewel, als ik er nog eens goed over nadenk, dan kon me dat maar weinig schelen – ik wilde hem gewoon zo snel mogelijk in mijn mond stoppen. Als ik het chocolaatje dan op had, en dat was vaak binnen enkele seconden, want het waren en zijn maar ‘ieniemini’-chocolaatjes, moest ik een hele dag wachten tot ik weer een nieuw vakje open mocht maken. Zo was ik elke dag vol verwachting dat ik weer een nieuw vakje open mocht maken, tot aan Kerst toe.

In Psalm 130 vers 6 staat het volgende: “Mijn ziel verlangt naar de Heer, meer dan wachters in de morgen, meer dan wachters uitzien naar de morgen.”
Psalm 130 is een pelgrimslied. Deze Psalm werd onder andere gezongen door de mensen, de pelgrims, die onderweg waren naar Jeruzalem om daar een bezoek te brengen aan de tempel. Over het algemeen waren de pelgrims vol verwachting om de Heer te ontmoeten in de tempel.
De schrijver van deze Psalm heeft enorm uitgezien naar het moment dat hij de Heer zou gaan ontmoeten. Vandaar dat hij ook schrijft dat hij verlangt naar de Heer, zelfs met nog meer verlangen dan een wachter uitziet naar een nieuwe morgen.
Het volk Israël keek ook uit naar de komst van de Messias, waarover door de profeten geschreven was. Degene die vrede en gerechtigheid zou brengen.
Ook dit jaar weer, in 2026, zien we uit naar de komst van het Kind.
Mogen we kleine stukjes van het beloofde Vrederijk hier op aarde uitdelen en werkelijkheid laten worden.
Niet alleen maar afwachten, maar juist alles verwachten, ook nu, van Degene die was en is en komen zal!
Petra Veerbeek

(Naar: Zij Lacht)