De laatste lunchbreak van het seizoen! Zondag 30 juni, buiten in plaats van op de broeierige zolder. Naast de gebruikelijke heerlijke harde bollen waren er deze keer extra veel zoetigheden, zoals brownies, bananensoesjes, cake en fruit. Te veel om op te eten. Zeker als je ondertussen ook nog wilt spreken!
En dat was wel de bedoeling. Want deze prachtige groep, die nu al 6 jaar samen op trekt, stopt als #deweekdepreekendelunchbreak. Voor velen is de lunch inmiddels meer het ontbijt, thee met veel suiker is overgegaan in koffie, fietsen is nu voor sommigen brommen of rijden, na de examens gaan verschillende jongeren op kamers, kortom tijd voor wat anders.
Poeh. Maar dat is nog lang niet zo makkelijk. Want al pratend, al terugdenkend, komen er heel wat waardevolle momenten in de groep voorbij. En dat ineens laten stoppen. Das niet leuk. Maar wat dan wel.
Toch nog maar een stukje cake of fruit en nog even verder nadenken…
Plezier, lol, spreken over thema’s waar je het met vrienden minder snel over hebt. Dat zou toch volgend jaar ook nog moeten! Al pratend ontstaat het plaatje: zo ongeveer 4x per jaar, op een vrijdagavond, per avond iemand uit de groep die een en ander organiseert, thema inbreng tijdig op de app, dominee Anne erbij, dat gaat het worden! En een nieuwe naam? Die komt nog wel!
Halverwege deze warme middag nemen we afscheid van elkaar. Uitkijkend naar de vakantie, zin in het afsluiten van dit jaar, tijd voor ontspanning!
Jongelui, bedankt voor deze afgelopen prachtige jaren en we volgen jullie graag in de stappen die komen gaan!