Ieder mens kent moeilijke periodes in haar of zijn leven. Een tijd waarin je de tanden op elkaar moet zetten om te zorgen dat je erdoor komt. Je kop d’r voor en flink zijn. Dat valt meestal niet mee en het is mooi, als het toch lukt.
Vaak volgt er daarna een periode dat het beter gaat, dat je het leven weer aan kunt en je weer van dingen kunt genieten.
Maar het kan ook zo zijn dat het op den duur niet gemakkelijker, maar nog moeilijker wordt. Het wordt stiller om je heen; mensen denken dat je het nu wel redt of hebben niet zo in de gaten wat er nog speelt. Het komt er nu op aan dat je het volhoudt, dat je uithoudingsvermogen hebt en een lange adem. Er verandert misschien niet zo veel meer en je moet maar zien dat je het hoofd boven water houdt. Helaas is het niet altijd zo dat je in zo’n situatie steun ervaart van je geloof, hoezeer je daar ook naar verlangt.

Korenmolen De Volhardng, Zeddam
(vele molens in Nederland dragen die naam)

 

 

 

In Hebreeën 11 wordt ons een reeks van mensen beschreven die voor pittige opdrachten werden gesteld en die door een moeilijke tijd heen moesten. Mensen als Noach, Abraham, Sara en Rachab. Het werd hen niet gemakkelijk gemaakt, maar met Gods hulp en dankzij hun vaste vertrouwen in Hem hebben zij hun opdracht kunnen volbrengen en zijn zij erdoorheen gekomen.
Zelf moet ik ook altijd denken aan mijn grootouders, aan mijn ouders en schoonouders. Ook zij staan voor mij in die lijn van hen die geloofd hebben in Gods belofte van trouw en die, ondanks alles wat zij meemaakten, de moed en hun geloof niet verloren hebben. Al hebben ze dan misschien niet zulke grootse dingen tot stand gebracht als zij die in de bijbel genoemd worden, ook deze voorouders staan voor mij in die rij van geloofsgetuigen.
In Hebreeën 12 staat hoe wij deze geloofsgetuigen altijd als een wolk om ons heen hebben en hoe dat ons moed geeft om door te gaan en niet op te geven.
Volharding is het woord dat daar genoemd wordt.
Het is de kunst om met volharding en vol vertrouwen op God verder te gaan op de weg die we te gaan hebben, hoe moeilijk dat ook kan zijn. Maar altijd in de wetenschap dat velen ons op die weg zijn voorgegaan en dat zij als een wolk om ons heen zijn.

Ds. Aniet van Amstel