Schapen hoeden
Erik komt helemaal opgewonden op mij af. Hij is de koning te rijk, want hij krijgt een werkplek aangeboden in het kader van zijn resocialisatie bij een schaapherder op de Brabantse hei. Aan wie het maar wil horen, verkondigt hij luidkeels, dat dit door de dominee komt die zelf ook schapen heeft. Erik ziet het helemaal zitten, want hij is een buitenmens en vindt schapen geweldig. Zelf ben ik ook blij dat dit zo voor hem gelukt is. Ik vind het echter te veel eer dat dit alleen door mij zou komen. Het is waar: het feit dat ik schapen heb, is wel een aanleiding geweest. Anderhalf jaar geleden maakte ik met een groep gedetineerden uitstapjes buiten de gevangenis in het kader van herstel. Zo spraken we met een slachtoffer van een woninginbraak, maakten we een mozaïek uit scherven samen met een familielid en gingen we op bezoek bij een jeugdinstelling waar de mannen hun verhaal deden en de jongeren voorhielden vooral niet hun voorbeeld te volgen.

Bij de evaluatie van deze uitstapjes, merkte een bewaker op, dat in een volgend programma er ook ‘iets’ met dieren voor moest komen omdat dieren weer een heel andere reactie oproepen bij gedetineerden. Ik kon me wel vinden in die suggestie waarop een andere bewaker me vroeg: “Jij hebt toch schapen? Kunnen we niet iets met schapen hoeden/drijven gaan doen?” Het was geen gek idee, maar niet met mijn schapen. Dus werd contact gezocht met een schaapskudde waar wij inderdaad met zes man geweest zijn. Het was een succesvol bezoek. Ondanks dat één gedetineerde het vreselijk vond. In zijn ogen was er werkelijk niets, maar dan ook helemaal niets te beleven op de hei. Alleen maar stilte en rust. Maar later zei hij me dat die stilte en rust ervoor gezorgd hadden dat hij ging nadenken. En dat het belangrijk is om af en toe wel die rust te zoeken. De schaapsherder had het in zijn vingers om met deze doelgroep om te gaan. En dus vroeg ik of ze ook werkplekken hadden in het kader van resocialisatie of zorg. Dat hadden ze. En hij stond open om iemand voor langere tijd te gaan begeleiden. Eenmaal terug in de gevangenis heb ik deze bevindingen doorgegeven aan degene die over dit soort werkplekken gaat. Het resultaat wordt me nu enthousiast kenbaar gemaakt. “En ik kan ook een herdersopleiding gaan doen” zegt Erik. “Reken maar dat ik dat ga doen. Het is echt iets voor mij.”

Ds. Anne van Voorst