Elken godsdienst kent wel een paar biezundere rituelen. Daoronder valt zowel kerkeleke sacramenten, zoas de heilege doop en ’t aeven heilige aovendmaol, maor ook de min of meer religieuze huus-, tuin- en kökkengewoontes.
Beveurbeeld ’t bidden bi-j ‘t aeten. Bi-j ons thuus wier veur en nao elke maoltied ebaeden, behalve a’w deur de grote drukte gin tied hadden um fatsoenlek an taofel te gaon en een botteram-op-de-voest atten. A’w an taofel gingen baeden Pa altied een zelf samengesteld standaard-gebed. Dat duren ongeveer en halve minute. Nów nog ken ik hele stukken uut de kop. Hie mompelen vlot, zachte en tamelek onverstaonbaor weurde en zinnen, maor dat was veur de aoverege gezinsleden gin enkel probleem, want iederéne wist toch wel wat e zei. At Pa ’s een kere niet thuus was, ging Ma veur in gebed. Ze vroeg um stilte (effen stille waezen) vouwen heure hande en dei de ogen dichte. En wi-j deien allemaole ’tzelfde. D’r was wel een bi-jkommend probleem, want i-j wisten jo nooit precies wanneer ’t gebed uut, veurbi-j en aover was. Deur stiekem tussen de wimpers deur te gluren, most i-j d’r achter zien te kommen.
Náo ’t aeten, maor véur a’w van taofel gingen, wier d’r elaezen uut ’t boek der boeken. Wi-j hadden thuus twee biebels, éne veur Pa en éne veur Ma. Den van Pa had allene een ni-j testament en Pa las ’t liefste een spannend verhaal uut de evangéliën van Jezus den aover ’t water liep. Ma dei dat anders: zie scheuren eerst een blaadjen van de dagkalender um te wetten welk biebelgedeelte vandage op ’t programma stond. Dan vroeg Ma an mi-j – ik zat an taofel altied tussen Ma en Pa in – um d’n dikken trouwbiebel te pakken, zocht ’t fragment op en laezen met heure zachte, heldere stemme een psalm van David. Psalm 23, aover de Heer den mien Herder is. Mi-j zal niks ontbraeken. Ik heur ’t heur nog zeggen.
Zondags, nao ’t aovendaeten, kon ’t gebeuren dat Ma mi-j vroeg: Ken i-j ’t versjen veur morgen al? Want op schole leern wi-j elke waeke een vers uut ’t gezangboek. Eén koeplet.
Op maondagmorgen wiere wi-j aoverheurd. Meister Frits Keuper uut de vierde klasse van de Hazenberg-schole an de Terborgseweg zetten ons eerst goed an ’t wark met moeileke delingen met een start die af en toe wél en soms niet op nul uutkwammen. Ums te beurten kwammen wi-j an de beurte. Met niet te aovertreffen ééntonegheid en zonder enig begrip van wat wi-j zeien, dreunen wi-j zo goed as ’t ging ’t versjen op. At t’r ene klaor was, schreef meister Keuper ’t resultaat in zien buuksken. 
Dan heur ik de meister zeggen: Theo Boland!
Ik schrikke,
Ik bun an de beurte;
Luud en dudelek
Met kracht van aovertuging
Zonder een greintjen tekstbegrip
Spraek ik de volgende weurde:
Rust mijn ziel, uw God is Koning
Heel de wereld Zijn gebied,
Alles wisselt op Zijn wenken,
Maar Hij Zelf verandert niet.          

Theo Boland