15 jaar geleden zaten Rikie en Gerrit Lensink bij ons aan tafel voor een interview. Toen vanwege het feit dat ze 25 jaar de financiële administratie van onze kerk beheerden. Nu zijn wij bij hen geweest ter ere van hun 40-jarige jubileum, wat een tijd!
Volgens Rikie is er in die 15 jaar veel veranderd. Hoewel er minder kerkleden zijn geeft het meer werk. Een kleinigheid kan veel werk opleveren. Als er vroeger een nieuw lid inkwam, gaf de kerk een attestatie door en klaar was Kees.
Nu moet vanwege de privacywet alles lopen via de Landelijke Registratie Persoonsgegevens. Die geeft een lid door en die wordt dan bezocht. Maar soms weet diegene niet eens dat hij/zij nog lid van een kerk is.
Maar het kan ook andersom. Mensen zijn blij iets van de kerk te horen, Kerkpad te krijgen en uitleg van het reilen en zeilen in Dinxperlo   door Rikie of anderen. Dan komt ook Kerkbalans ter sprake.
Alle doopleden van 17 jaar krijgen een uitnodiging voor een gesprek in het Kerkelijk Centrum.
Wil iemand geen lid blijven, dan gaat er een brief naar de jeugdouderling. Die komt na een gesprek met een uitschrijfformulier en een enquête over de reden van vertrek en of diegene nog ideeën heeft voor verbeterpunten voor de kerk. Jongeren, die wel lid blijven, krijgen vanaf 18 jaar een formulier van Kerkbalans maar betalen alleen als ze het kunnen.
Na de actie Kerkbalans, volgt er altijd een vergadering met de kerkenraad en college van kerkrentmeesters.
Het echtpaar heeft de taken verdeeld.
Rikie zorgt voor de administratie en fietst heel wat rond. De vergoedingen voor de bloemen, avondmaalswijn, collectebonnen, enz. gaan allemaal in een oude gebruikte envelop en die worden door haar thuisbezorgd.
Gerrit doet de boekhoudkundige zaken, hij maakt de jaarrekening, de begroting, int de
incasso’s, enz.
Na onze vraag wat hun drive is om dit zo lang te doen, antwoordden ze: In het verleden heeft vader Beernink het 40 jaar gedaan. We zeiden, dat willen wij ook. Maar we zijn nog fit, we kunnen best nog even door. Het is fijn om mensen te ontmoeten en dat heb je met dit werk. Hoewel Gerrit het ziekenhuis meerdere keren van binnen heeft gezien en ook in de toekomst nog wel gaat zien. Er staat nl. weer een operatie gepland.
Ze hebben toch nog tijd over voor vakantie. Dit keer gaan ze naar Frankrijk. Zoon Joop woont vlakbij Lille. Vandaar kun je met de TGV naar Parijs. Hun twee andere kinderen wonen in Aalten, ook een mooie fietsafstand. Nu Rikie’s moeder is overleden, houden ze meer tijd over om te fietsen en te wandelen. Je kunt Rikie om zeven uur ’s morgens al wandelend tegenkomen. Rikie kent 99% van de mensen in de kerk. Volgens Gerrit heeft ze een fenomenaal geheugen. Daarom vindt ze het ook leuk om gastvrouw voor de aanvang van de dienst te zijn.
Gerrit leest veel en heeft zo’n 30.000 postzegels. Dubbele verkoopt hij op Marktplaats. We zien een grote doos met zegels staan, die moet hij allemaal nog uitzoeken. Gerrit is ook gids in het Grenslandmuseum. Hij werkte o.a. 6 jaar bij de belastingdienst in Winterswijk. Ook deed hij de administratie van de invoerrechten, zodoende kent hij veel douaniers en die ontmoet hij weer in het Grenslandmuseum.
Zo te horen gaan Rikie en Gerrit gelukkig nog wel even door met hun kerkenwerk.
Dat is wel een feestje waard.

In opdracht van de redactie,
Tita de Boer en Koos Klunder