Het is zaterdagmiddag, onwennig of juist heel bekend komen de 18 tieners binnen druppelen. Het is tijd voor het jaarlijkse slaapweekend. Een feestje dat 24 uur duurt!!! En dit weekend gaan we de verbinding zoeken, in spellen, in verhalen en in het eten.
En dan op pad gestuurd worden met boodschappen. Geen verband te ontdekken. Uiteindelijk wordt het bekend, we spelen ‘Master Chef’! Chef Kok Anne vertelt over Pesach, over de maaltijd die het volk verbond. En iedereen krijgt een snijmat, mesje en probeert zo goed mogelijk het voorbeeld van Anne na te maken. De jury, Ester en Deliane, lopen rond en beoordelen nauwkeurig op verschillende punten, wat het nog net wat spannender maakt.
Best leerzaam zo’n activiteit….want hoe lang moet eigenlijk een ei koken voor het ‘perfecte ei’?? Als alles klaar is mag er gegeten worden. Best raar of misschien meer bijzonder, de gerechten op tafel. Of bakstenen maken van een gerecht. Dat doen we normaal gesproken toch ook niet…
Ter voorbereiding was iedereen gevraagd een fotolijstje mee te nemen met een foto van iemand waar je je mee verbonden voelt. Hier hebben we met elkaar over gesproken. Best emotioneel soms, maar mooi om met elkaar te delen.
Later op de avond, na de chips, tijd om flink uit te leven. We spelen vlaggenroof, in de evaluatie door de tieners als hoogtepunt van het weekend benoemd. Lekker rennen en raggen, soms per ongeluk een bankje raken of de brandnetels. Maar ach, dat is niet belangrijk, de vlag veroveren, daar gaat het om.
Ieder z’n slaapplek opgezocht en eigenlijk was het best vlot stil. De volgende ochtend genieten van een ontbijtje en dan nog even oefenen in de kerk. Bij de ingang een welkom aan alle kerkgangers. En tijdens de dienst zingen, ‘de Speeltuin’ van Marco Borsato.
We hadden een gast tijdens ons weekend. Want we gingen eindelijk aan Rick Kleinhesselink bekend maken wat wij tijdens de sponsorloop bij de Enveloop hadden opgehaald voor ‘Rick rent voor Kika’. Maar dat hebben we niet zomaar gegeven. Eerst werden we door Rick mee naar buiten genomen en moesten we zelf rennen. Een lastig warming-up spel met naar links rennen als het commando rechts was en andersom. We deden ook nog slingertikkertje….want overal komt ons thema ‘verbinding’ weer in terug!
Weer binnen vertelde Rick over Kika, over zijn passie voor hardlopen en hoe dat met elkaar in verbinding gebracht was. Onze sponsorloop was één van de vele activiteiten die op gang gekomen zijn voor zijn challenge om in november in New York de marathon te rennen. Wij hebben daar 135 euro aan bijgedragen. Waar Rick bijzonder blij mee was! Vanuit de diaconale rondgang gaat ook nog een bedrag naar Rick, dit zal binnenkort ook bekend gemaakt worden.
Rick zei nog: alleen ga je het snelst, samen kom je het verst. Hij bedankte ons voor onze bijdrage.
Als laatste activiteit hebben we op de zolder nog een creatieve middag gehad. Waarbij we op verschillende manieren het infinityteken verwerkt hebben.
En dan komt het moment dat er afgeteld kan worden. De 24 uur zijn bijna voorbij, nog 12 minuten resteren. We kijken terug, roepen allemaal een top-moment uit het weekend. En nemen dan afscheid. Wat was het weer leuk samen!!